Krosno - rckp-krosno.nazwa.pl

logo.png 0d718e20f2ce2a7560aaf4b6728bc1cc
top news port info kali mstr galp inwe
PRZYPOMINAMY! SPEKTAKL ICH CZWORO PRZESUNIĘTY NA 8 STYCZNIA
23.10.2018 Małgorzata Baranowska-Mika

Z dumą zapowiedzieliśmy program 40. Krośnieńskich Spotkań Teatralnych. Teatry, artyści i instytucje, które przyjęły nasze zaproszenie to prawdziwa elita polskiego życia teatralnego.

ICH CZWORO, spektakl Teatru Polonia w reżyserii Jerzego Stuhra, miał być prezentowany w Krośnie 8 listopada, niestety z przyczyn od nas niezależnych jesteśmy zmuszeni przenieść przedstawienie na 8 stycznia 2019. Bilety i karnety zachowują ważność. W sprawie ewentualnych zwrotów prosimy o kontakt z organizacją widowni Regionalnego Centrum Kultur Pogranicza, tel. 13-4321898 w.159.

ICH CZWORO
8 stycznia 2019 – 19.00
Gabriela Zapolska
Teatr Polonia, Warszawa

Reżyseria: Jerzy Stuhr
Scenografia: Małgorzata Domańska
Kostiumy: Zofia de Ines
Obsada:
Mąż – Jerzy Stuhr
Żona – Sonia Bohosiewicz
Dziecko – Maria Dowgwiłłowicz-Nowicka/Julia Rosa
Kochanek – Antoni Pawlicki
Wdowa – Renata Dancewicz
Szwaczka – Iza Kuna
Służąca – Krystyna Froelich
Dorożkarz – Wojciech Chorąży

Akcja tragifarsy Gabrieli Zapolskiej rozpoczyna się w Wigilię Bożego Narodzenia, kończy zaś pierwszego dnia kolejnego roku. Mąż i żona, żyjący wprawdzie w jednym domu, ale zupełnie osobno, próbują każde na swój sposób i zgodnie ze swoimi przekonaniami ułożyć swoje życie. Opowieść o typowym trójkącie małżeńskim należy do jednego z najbardziej znanych utworów Zapolskiej. Została wystawiona po raz pierwszy we Lwowie w 1907 roku i do tej pory doczekała się blisko 100 inscenizacji. Reżyserujący sztukę Jerzy Stuhr mówi o niej: To bardzo aktualny tekst, bo mówiący o rozpadzie rodziny widzianym oczami dziecka, dziecka świadomie przeżywającego ten dramat. A z drugiej strony ‘Ich czworo’ to tragifarsa śmieszna i drapieżna. Takie połączenia kocham najbardziej.

130 minut, 1 przerwa

Gabriela Zapolska (pseudonim sceniczny), wł. Maria z Korwin-Piotrowskich, 1. voto Śnieżko, 2. voto Janowska. Największą wartość w dorobku Zapolskiej mają dramaty, m.in.: Ich czworo. Tragedia ludzi głupich (premiera 1893), Żabusia (1897), Małka Szwarcenkopf (1897), Jojne Firułkes (1898), Moralność pani Dulskiej 1906), Panna Maliczewska (1910). W niedługim czasie po premierach dramaty ukazywały się drukiem. Tłumaczone były na kilkanaście języków i grane w licznych teatrach polskich i europejskich, doczekały się adaptacji radiowych, później telewizyjnych.Bohaterami jej utworów byli m.in.: służące, kobiety lekkich obyczajów, proletariusze żydowscy... nie stroniła od tak drastycznych wówczas tematów, jak prostytucja i choroby weneryczne (O czym...). W przeciwieństwie do pisarzy Młodej Polski, wdających się w zawiłe analizy psychologiczne, tworzyła postaci typowe: mieszczańska matrona, niewierna żona, mąż-pantoflarz, złoty młodzieniec, ciemna służąca... 

Jerzy Stuhr, aktor i reżyser teatralny i filmowy, pedagog. Jeden z najpopularniejszych i najbardziej wszechstronnych polskich aktorów. Urodził się 18 kwietnia 1947 roku w Krakowie...

"Zwykle opowiada się dowcipy na jego temat albo anegdoty z nim związane, ale warto o nim powiedzieć parę słów poważnie" - mówił o aktorze Krzysztof Kieślowski. - "Wydaje mi się dość wyjątkowym w Polsce przypadkiem aktora, który 'sprawdza się' we wszystkich gałęziach sztuki, które uprawia, to znaczy sprawdza się Stuhr i w filmie, i w telewizji, i w teatrze. Z czego to wynika? Myślę, że decydują o tym dwa elementy, o których warto powiedzieć. Pierwszy stanowi technika, wspaniała technika, opanowana do perfekcji we wszystkich właściwie szczegółach. Druga rzecz, niemniej istotna, przydatna zwłaszcza dla kina, to jego znajomość rzeczywistości. A ponad tymi dwiema umiejętnościami góruje inteligencja. (...) On rozumie po prostu wiele z tego, co się dzieje dookoła" (wypowiedź w programie telewizyjnym "Twarze teatru: Jerzy Stuhr", za: Krzysztof Miklaszewski, "Twarze teatru. Jerzy Stuhr", KAW 1981).
Jerzy Stuhr ukończył polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim (1970) i Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie (1972). Podczas studiów związany był z krakowskim Teatrem STU, po dyplomie został zaangażowany do Starego Teatru w Krakowie. Jednym z pierwszych przedstawień, w których zagrał, były "Dziady" Adama Mickiewicza w reżyserii Konrada Swinarskiego (1973). Stuhr przyznawał, że spotkanie z tym reżyserem na początku teatralnej pracy było dla niego bardzo ważne.


Ważniejsze odznaczenia i nagrody:
1978 - Nagroda Polskiej Federacji Dyskusyjnych Klubów Filmowych za rolę Lutka Danielaka w filmie Feliksa Falka Wodzirej; Nagroda za rolę Sekretarza w Życiorysie Krzysztofa Kieślowskiego w reżyserii autora ze Starego Teatru w Krakowie na 19. Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu;
1979 - Nagroda za pierwszoplanową rolę męską - Zbyszka Ejmonta, nauczyciela historii w filmie Feliksa Falka Szansa; Złoty Hugon za rolę w filmie "Wodzirej" Feliksa Falka na 15. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Chicago; Brązowy Lew za role: Filipa Mosza w Amatorze Krzysztofa Kieślowskiego i Zbyszka Ejmonta w "Szansie" Feliksa Falka na 6. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku; Jantar '79 za rolę w filmie "Amator" Krzysztofa Kieślowskiego na 7. Festiwalu "Młodzi i Film" w Koszalinie; Nagroda za rolę AA w Emigrantach Sławomira Mrożka w reżyserii Andrzeja Wajdy ze Starego Teatru w Krakowie na 19. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych; Nagroda zespołowa Złoty Szczupak za rolę Tomka Partyki w filmie Seans Sławomira Idziaka na 2. Festiwalu Twórczości Telewizyjnej w Olsztynie;
1980 - Złote Grono za rolę w filmie "Wodzirej" na 12. Lubuskim Lecie Filmowym w Łagowie;
1982 - Nagroda krytyki włoskiej za sezon 1981/82, za pracę aktora zagranicznego we Włoszech, za wspaniałe opanowanie języka włoskiego i jakość interpretacji; Dyplom honorowy przyznany w wyniku plebiscytu tygodnika "Przekrój" na najpopularniejszych aktorów krakowskich w latach 1946-81;
1989 - Dyplom Ministra Spraw Zagranicznych za upowszechnianie kultury polskiej za granicą w roku 1988; Nagroda za rolę męską - Jana Piszczyka w filmie Obywatel Piszczyk Andrzeja Kotkowskiego na 32. Międzynarodowym Festiwalu Filmu Autorskiego w San Remo; Nagroda Miasta Krakowa;
1994 - Nagroda Specjalna jury za film Spis cudzołożnic oraz nagroda za dialogi do tego filmu (wspólnie z Jerzym Pilchem) na 19. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni;
1995 - Nagroda publiczności za rolę Pana Jourdain w "Mieszczaninie szlachcicem" Moliera we własnej reżyserii z Teatru Ludowego w Nowej Hucie na 1. Festiwalu Sztuk Przyjemnych w Łodzi; Nagroda Miasta Krakowa za debiut reżyserski - film "Spis cudzołożnic";
1996 - Złota Maska - w plebiscycie "Gazety Krakowskiej" i Radia Kraków na najpopularniejszych aktorów krakowskich;
1997 - Złote Lwy, Nagroda Kin Studyjnych oraz Nagroda Festiwalu w Toronto dla najwybitniejszej indywidualności 22. Festiwalu dla Jerzego Stuhra i filmu Historie miłosne na 22. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni; Nagroda FIPRESCI dla filmu "Historie miłosne" oraz nagroda jury katolickiego na 54. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji; Srebrne Grono dla filmu "Historie miłosne" oraz Nagroda Prasy Filmowej na 27. Lubuskim Lecie Filmowym w Łagowie;
1998 - Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski; Nagroda Narodowego Syndykatu Włoskich Dziennikarzy Filmowych Nastro d'Argento - dla najlepszego twórcy europejskiego; Laureat plebiscytu "Gazety Krakowskiej" - Człowiek Roku 1998 - za znakomite kreacje aktorskie, za zmuszające do myślenia filmy autorskie, którymi promuje polską kulturę w świecie; Bałtycka Perła za główne role w filmie "Historie miłosne" na 5. Międzynarodowym Festiwalu Aktorów Filmowych w Jurmale; Srebrny Delfin dla filmu "Historie miłosne" i Srebrny Delfin dla Jerzego Stuhra, najlepszego aktora festiwalu na 12. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Setubal w Portugalii; II nagroda dla spektaklu "Wesołe kumoszki z Windsoru" z Teatru Ludowego w Nowej Hucie na 3. Ogólnopolskim Konkursie na Inscenizację Dzieł Dramatycznych Szekspira; Nagroda główna dla filmu "Historie miłosne" na 3. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Newport Beach, w Kalifornii; Srebrna Taśma - nagroda Stowarzyszenia Włoskiej Krytyki Filmowej dla "Historii miłosnych" - najlepszego filmu zagranicznego pokazywanego we Włoszech; Nagroda Główna Złota Statuetka Leliwity dla filmu Historie miłosne oraz nagroda jury młodzieżowego za "oryginalne wykonanie" w filmie "Kiler" Juliusza Machulskiego przeboju grupy Varius Manx "Orła cień" na 12. Festiwalu Filmów w Tarnowie; Złota Taśma - nagroda Koła Piśmiennictwa Filmowego Stowarzyszenia Filmowców Polskich dla filmu "Historie miłosne"; Statuetka "Jańcia Wodnika" za role w autorskim filmie Historie miłosne na Prowincjonaliach '98 w Słupcy; Paszport tygodnika "Polityka" za film "Historie miłosne", który będąc obroną zagrożonej formuły kina artystycznego, trafił do szerokiej publiczności, nie tylko w Polsce;
1999 - Nagroda jury Stowarzyszenia Krytyków Katolickich dla filmu Tydzień z życia mężczyzny na Międzynarodowym Festiwalu Filmów w Wenecji; Nagroda Specjalna Jury oraz Nagroda Stowarzyszenia Filmowców Polskich za film "Tydzień z życia mężczyzny" na 24. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni;
2000 - Nagroda dla najlepszego filmu - "Dużego zwierzęcia" podczas Lata Filmów w Kazimierzu Dolnym; Nagroda Specjalna i Nagroda Jury Ekumenicznego dla filmu "Duże zwierzę" na Międzynarodowym Festiwalu Filmów w Karlovych Varach;
2001 - "Złoty Rycerz" - Nagroda Specjalna Jury dla filmu "Duże zwierzę" na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Tambow w Rosji; "Emerging Master" - nagroda dla najciekawszych reżyserów pojawiających się na rynku filmowym na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Seattle; Grand Prix dla filmu "Duże zwierzę" na 1. Międzynarodowym Festiwalu Europy Środkowej "goEast" w Wiesbaden, w Niemczech;
2002 - Specjalna Złota Kaczka - nagroda czytelników miesięcznika "Film" za dubbing w filmie "Shrek";
2003 - Nagroda pozaregulaminowa przyznana przez marszałka województwa pomorskiego za reżyserię i główną rolę - Józefa Kozła w filmie Pogoda na jutro na 27. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni; Bryła Bursztynu, Nagroda dla najbardziej cenionego aktora na Festiwalu Sztuki Aktorskiej w Gdyni;
2004 - Nagroda FIPRESCI dla filmu "Pogoda na jutro" na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Środkowo- i Wschodnioeuropejskich w Wiesbaden, w Niemczech; Nagroda Publiczności, statuetka Jańcia Wodnika, za najlepszą męską kreację aktorską - za rolę Józefa w filmie "Pogoda na jutro" na 11. Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Filmowej "Prowincjonalia" we Wrześni; nagroda dla filmu "Pogoda na jutro" na 5. Festiwalu Filmów Polskich w Los Angeles; nagroda honorowa - Brązowa Ryba - "za pogodne postaci i równie pogodne filmy" oraz nagroda publiczności za film "Pogoda na jutro" na 2. Festiwalu Filmów Optymistycznych we Wrocławiu; Srebrny Granat - nagroda za film "Pogoda na jutro" na 8. Festiwalu Filmów Komediowych w Lubomierzu; Tytuł Aktora Wszech Czasów przyznany przez Wielkopolan w plebiscycie widzów Kino Polska, czytelników "Gazety Poznańskiej" i słuchaczy Radia Merkury; Pierwsza nagroda aktorska za rolę w monodramie "Kontrabasista" Patricka Suskinda na Festiwalu Komedii "Talia" w Tarnowie; Nagroda publiczności dla filmu "Pogoda na jutro" na 27. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Denver; Nagroda za najlepszą reżyserię, za reżyserię filmu "Pogoda na jutro" na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Antwerpii;
2005 - Złoty Medal Gloria Artis - Zasłużony Kulturze; Nagroda główna dla najlepszego filmu fabularnego, za film "Pogoda na jutro" na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym "Złoty Rycerz" w Czelabińsku; Złota Kaczka (przyznawana przez pismo "Film") - nagroda specjalna za dubbing roli Osła w filmie "Shrek"; Nagroda im. Roberta Bressona "za znaczące i artystycznie dojrzałe świadectwo w wytrwałym poszukiwaniu duchowości w kinie" (nagrodę przyznaje kapituła, m.in. włoskie ministerstwo kultury, prezydent Republiki Włoskiej, Papieska Rada ds. Kultury);
2006 - Wyróżnienie za przedstawienie "Ryszard III" w Teatrze Ludowym w Nowej Hucie w Konkursie na Najlepszą Inscenizację Dzieł Dramatycznych Williama Szekspira w sezonie 2005/2006 w Gdańsku; Krakowska Złota Myśl - nagroda dla zasłużonych w dziedzinie kultury i nauki; "Laur Krakowa XXI w." - za szczególne zasługi dla Krakowa; Honorowa Odznaka "Przyjaciel Krakowa" przyznawana za rozsławianie miasta na świecie; Orły 2006 - nagroda Polskiej Akademii Filmowej za najlepszą drugoplanową rolę męską, za rolę Radcy w filmie "Persona non grata" Krzysztofa Zanussiego; Krakowska Nagroda Allianz 2006 - Kultura, Nauka, Media;
2007 - Doktor Honoris Causa Uniwersytetu Śląskiego; Buława Hetmańska dla przedstawienia "Ryszard III" z Teatru Ludowego w Krakowie podczas 32. Zamojskiego Lata Teatralnego; Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego; Nagroda Specjalna dla Polskiego Artysty za Całokształt Twórczości Filmowej na 15. Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Autorów Zdjęć Filmowych "Plus Camerimage" w Łodzi; Złota Kaczka (przyznawana przez pismo "Film") w kategorii "Najlepszy Aktor Ostatniego Półwiecza"; Nagroda za scenariusz filmu "Korowód" na 32. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni;
2008 - Nagroda Honorowa na Festiwalu Filmów Niezależnych "Opolskie Lamy" w Opolu; Zwycięstwo w plebiscycie pisma "Film" w kategorii "Aktor Komediowy Stulecia"; Tytuł Gentlemana Roku w plebiscycie miesięcznika "Gentleman";
2014 - Nagroda Specjalna i nagroda australijskich dystrybutorów "Złoty Kangur" za "Obywatela" na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni;
2015 - Kołobrzeski Festiwal Filmowy - Ikona Polskiego Kina.

za: Michał Bujanowicz, czerwiec 2004.
Ostatnia aktualizacja: NMR, listopad 2016.

Pdf
Drukuj
Powrót
Wypowiedz się